Acceptatie

ik voel me soms wat eenzaam
en loop soms wat verdwaasd
m'n eigen "ik" te zoeken
terwijl ik me verbaas
over dingen die ik tegenkom
in mij, die ik niet ken
Soms kan ik zo verdrietig zijn
om hoe en wie ik ben.
Ik vind het het soms zo moeilijk
te accepteren, keer op keer,
Telkens weer een stapje terug
genezen kan niet meer
Toch wil ik niet zeuren,
al doet m'n hart vaak pijn
het is niet altijd makkelijk
een vrolijk mens te zijn,
Want, soms wil ik niet meer vechten
om alles wat ik verloor.
Ik heb er zo nu en dan
gewoon de moed niet meer voor.
Klein hart, verteerd door onmacht
onzekerheid, verdriet,
Ik leef van dag tot dag,
maar makkelijk is het niet.

Christie.

24-04-2002

Terug